Kiedy zacząć
Odsadzanie zwykle zaczyna się około czwartego tygodnia życia, gdy kocięta stoją pewnie na łapkach i zaczynają wykazywać ciekawość tym, co je ich matka. Przed tym momentem powinny polegać całkowicie na ssaniu, a w przypadku kociąt odchowywanych z ręki na preparacie mlekozastępczym. Zbyt wczesne rozpoczęcie może przeciążyć niedojrzały układ trawienny, więc pozwól, by tempo wyznaczyło zainteresowanie i koordynacja kociąt. Nie ma potrzeby się spieszyć, bo każdy miot rozwija się w nieco innym tempie. Jeśli kocię wydaje się niechętne długo po czwartym tygodniu, dalej delikatnie proponuj i wspomnij o tym weterynarzowi przy następnej kontroli.
Wprowadzanie papki i karmy mokrej
Zacznij od zaproponowania miękkiej papki z dobrej karmy dla kociąt zmieszanej z ciepłą wodą lub preparatem mlekozastępczym do gładkiej, zupnej konsystencji. Pozwól kociętom zlizywać ją z twojego palca lub z płytkiego naczynia i spodziewaj się, że na początku będą po niej deptać i się nią mazać bardziej, niż ją jeść. Przez tydzień lub dwa stopniowo zagęszczaj mieszankę i zmniejszaj dodawany płyn, aż będą jadły samą wilgotną karmę dla kociąt. Podawaj małe ilości kilka razy dziennie i zawsze miej w pobliżu świeżą wodę. Wybierz karmę opracowaną z myślą o wzroście, by kocięta otrzymały dodatkową energię i składniki odżywcze, których potrzebują.
Zachowanie udziału matki
Odsadzanie powinno być stopniowym przekazaniem, a nie nagłym rozdzieleniem, więc trzymaj matkę przy miocie przez cały proces. Nadal karmi między stałymi posiłkami, co pociesza kocięta i pozwala jej produkcji mleka naturalnie wygasać w miarę spadku ich zapotrzebowania. Jej obecność uczy też cennych rzeczy, bo kocięta często uczą się jeść i korzystać z kuwety, naśladując ją. Pozwolenie jej na trochę czasu z dala od miotu każdego dnia pomaga jej komfortowo wygaszać produkcję mleka. Wymuszanie nagłego zakończenia może zestresować zarówno matkę, jak i kocięta oraz grozi niekomfortowym, nabrzmiałym mlekiem stanem matki.
Pełne odsadzenie i obserwacja
Większość kociąt jest w pełni odsadzona na stały pokarm w wieku około siedmiu–ośmiu tygodni, jedzą samodzielnie i ssą niewiele albo wcale. Przez cały czas waż kocięta regularnie i spodziewaj się stałych przyrostów, bo zatrzymanie lub spadek wagi może być wczesną oznaką kłopotów. To także etap, na którym kocięta pewnie uczą się kuwety, więc zapewnij niską kuwetę z drobnym, bezzapachowym żwirkiem w łatwym zasięgu. Utrzymuj obszary jedzenia i załatwiania się czyste i oddzielne, by zachęcać do dobrych nawyków. Jeśli któreś kocię odmawia jedzenia, traci na wadze lub ma utrzymującą się biegunkę podczas odsadzania, skonsultuj się z weterynarzem.