Okres wrażliwy
Kocięta przechodzą okres wrażliwy na socjalizację mniej więcej między drugim a siódmym tygodniem życia, gdy ich mózgi są szczególnie chłonne na nowe doświadczenia. To, co poznają w tym oknie w łagodny sposób, zwykle wydaje się normalne i bezpieczne przez resztę życia, podczas gdy rzeczy, z którymi nigdy się nie zetkną, mogą później wydawać się przerażające. Nie oznacza to, że praca kończy się w siódmym tygodniu; socjalizacja nadal ma znaczenie długo po nim, przez wszystkie tygodnie, gdy kocię pozostaje u ciebie. Pozytywne, mało stresujące doświadczenia na tym etapie kładą fundament pod spokojnego, elastycznego dorosłego kota. Jako hodowca jesteś najważniejszym wpływem na to, jak każde kocię będzie spotykać świat.
Delikatne obchodzenie się
Obchodź się z każdym kocięciem delikatnie i często od pierwszych dni, utrzymując sesje krótkie, spokojne i pozytywne. Pozwól im przyzwyczaić się do trzymania, dotykania łapek i uszu oraz do badania, tak jak z czasem będzie robił to weterynarz czy groomer. Zawsze podążaj za komfortem kocięcia, nigdy nie wymuszaj interakcji i pozwól zmęczonemu lub zdenerwowanemu kocięciu wrócić do gniazda. Zaangażowanie kilku różnych zaufanych osób, w tym dorosłych oraz łagodnych, nadzorowanych dzieci, pomaga kociętom nauczyć się, że wielu różnych ludzi jest bezpiecznych. Ten codzienny, życzliwy kontakt uczy je, że ludzkie ręce oznaczają ciepło i bezpieczeństwo, a nie strach.
Bogate środowisko domowe
Wychowywanie kociąt pośrodku normalnego życia domowego, a nie w odizolowanym pokoju, wystawia je na zwyczajne dźwięki i widoki, które spotkają w nowych domach. Pozwól im słyszeć odkurzacz, telewizor, dzwonek do drzwi i kuchenny brzęk z bezpiecznej odległości oraz oferuj różnorodne zabawki, faktury i delikatne nowe doświadczenia. Krótkie, pozytywne spotkania z przyjaznymi, zaszczepionymi dorosłymi kotami i spokojnymi domowymi psami mogą jeszcze bardziej poszerzyć ich pewność siebie. Transporter zostawiony otwarty z miękkim kocykiem w środku sprawia, że podróże wydają się później mniej niepokojące. Celem jest kocię, które przyjmuje codzienność ze spokojem, a nie takie, które płoszy się każdą nową rzeczą.
Pewne siebie zwierzęta i nie oddawanie zbyt wcześnie
Dobrze zsocjalizowane kocięta wyrastają na pewne siebie, czułe zwierzęta, które lepiej radzą sobie z wizytami u weterynarza, podróżami i nowymi domami. Pozostawienie kociąt z matką i rodzeństwem co najmniej do dwunastego tygodnia jest powszechnie uznawane za najlepszą praktykę, a wiele rejestrów rodowodowych tego wymaga. W tych dodatkowych tygodniach kocięta uczą się kluczowych lekcji hamowania ugryzień, zabawy i kociej mowy ciała, których nauczyć mogą tylko matka i rodzeństwo. Zbyt wczesne oddawanie, zanim miot zakończy te lekcje, wiąże się z większą liczbą problemów behawioralnych w przyszłości. Wysłanie każdego kocięcia do nowego domu pewnym siebie, zdrowym i w pełni zsocjalizowanym to jedna z najcenniejszych rzeczy, jakie może zrobić odpowiedzialny hodowca.